Haai,'k zen de Joeri

Beste sportvrienden,

In tijden van economische crisis moet er bespaart worden en drong zich een fusie tussen de blogs van mezelf en onze Timo op. We hebben er nog een topatleet bijgevoegd en het resultaat is een splinternieuwe blog van de 3 Van Houtems. Het concept blijft hetzelfde, maar er zijn meer mogelijkheden voor filmpjes, foto's,.. Bij deze een speciaal woordje van dank voor onzen Timo die hier heel wat tijd in gestopt heeft maar er absoluut iets moois van gemaakt heeft.

Ga zeker eens een kijkje nemen op :

http://debendevanroger.wordpress.com/

ps. Mijn blessure is vandaag een gans stuk beter. Ik hoop dit weekend het zwemmen en fietsen (op de rollen) te hervatten. Voor het lopen zal het toch nog een tweetal weken wachten zijn

Joeri

Wat een pech de laatste 2 weken. We starten met een slipper met de fiets op een ijsplek, waar ik er nog goed vanaf kwam met een geschaafde knie en een pijnlijke schouder. Op kerstavond vond ik het moment gekomen voor nog een dommer ongelukje: onzen Timo heeft zich pas een wii aangeschaft en bij mijn eerste back-hand in het tennis was het al prijs. In al mijn enthousiasme raakte ik de stoel die in mijn speelhelft stond. Gevolg: een goeie blauwe vinger. En deze morgen was het dan tijd voor het volgende accident: een slipper met de fiets op een ijsplek. Dit keer waren de gevolgen zwaarder: ik had meteen veel pijn in de enkel en voortrijden ging niet meer. We hebben dan maar onze verzorgster-mechanicien 'rita' opgetrommeld (Timo, van ons moeder kan je nog wat leren qua fietsmechaniek-). Ik zag meteen mijn zomerseizoen in wolken opgaan...

We hebben gekozen om naar het ASZ in Aalst te gaan en de diagnose viel nog mee: mijn enkelligamenten zijn goed verrokken. Gelukkig moet ik niet in het gips en hield de dokter het bij 3 dagen met krukken. Binnen 2 dagen zou ik al mogen zwemmen en fietsen, voor het lopen moet ik nog 10 dagen wachten. Ik hoop dat het allemaal zo vlot zal verlopen, want momenteel heb ik heel veel pijn en uit mijn voetbalverleden (ik ben al 8 keer in het gips beland voor dergelijke blessure) weet ik dat je met zoiets vrij lang kan sukkelen.

Ik hou het dus voorlopig bij het aanpassen van mijn winterprogramma (lees: schrappen van alle wedstrijden in januari en februari) en hoop op niet te veel conditieverlies tegen deze zomer. Ik zat nochtans goed op schema, maar ja, zo'n dingen gebeuren zeker, Momenteel overheerst een gevoel van zware ontgoocheling: ik was nu eens 2 jaar blesurevrij en nu dit. Doeme toch !

Joeri

Vorige week moest terug een zware trainingsweek worden. Het werd een heel zware week, maar met helaas niet zoveel training bij. Patricia lag de ganse week in het ziekenhuis en hierdoor was het op trainingsvlak echt schipperen. Een doorsnee dag zag er als volgt uit: 5u45 opstaan. Van 7u tem 16u werken. Dan meteen naar ziekenhuis met 20u30. Een uurtje later was ik thuis en kon ik rond 22 u nog vertrekken voor een duurloop of een uurtje op de rollen rijden. Op het eind van de week was ik echt kapot.

Toch waagde ik mij zaterdag aan de eerste veldloop van het seizoen. Ik koos meteen voor de saaiste wedstrijd van het jaar: de interbankenveldloop van Koekelberg, waar 5 rondjes rond een voetbal + tennisveld afgelegd moeten worden. De totale afstand bedroeg 4,7 km, maar god mag weten hoe ze aan deze afstand komen. Als je weet dat ik de wedstrijd liep in 14min47, mogen we besluiten dat ze er nen dikke kilometer naast zaten bij hun inschattingen. Toch ongeloofelijk dat men er in de 21ste eeuw nog altijd niet in slaagt om de juiste afstand van een wedstrijd mee te geven. Met deze tijd was ik een handvol seconden sneller dan vorig jaar en was ik dus uitermate tevreden. Deze tijd was goed voor een 4de plaats. Mijn dorpsgenoot, Dries Busselot, ging op een indrukwekkende manier met de overwinning naar huis. Hij had bijna een minuut voorsprong op Jean-Yves Delarge, die ook te sterk was.Daarachter vocht ik voor de derde plaats een strijd uit met Darry Meert, maar hij was de laatste honderden meters duidelijk sneller. Ja, snelheid is nooit mijn ding geweest...

Waarschijnlijk was dit meteen de laatste wedstrijd van 2009. Volgende week is er nog een interbankenveldloop in Ottignies, maar waarschijnlijk ga ik er niet heen. Twee uur in de auto zitten om een kleine 5 km in de modder te ploeteren, lijkt met toch wat van het goeie te veel. Op deze tijd kan ik al een mooie duurtraining afwerken.

Joeri